Het is bijna 7 uur en de wekker gaat... Het lijkt heel gewoon, zelfs de normale tijd bij ons in huis om op te staan door de week, maar in het weekend zetten we hem met alle liefde uit. Ook onze kinderen houden van hun bed en zijn er niet vrijwillig vóór 8 uur uit te krijgen.
Vandaag is het zaterdag, zijn we dan toch vergeten om de wekker uit te zetten? Nee hoor, vandaag moet onze voetballer vroeg op het veld staan: om half 9 spelen in Krimpen aan den IJssel. (En dat voor de zaterdag . . .)
Ik stap zachtjes uit bed en hoor boven al gestommel. Hij is dus ook al wakker. Zachtjes om de anderen niet wakker te maken kleden we ons aan, een snelle wasbeurt in de badkamer en we gaan beneden ontbijten. Een goed ontbijt met een gekookt eitje, anders staat onze verdediger niet stevig genoeg op z’n benen en een kop koffie voor mij want ik moet als supporter ook stevig aan de zijlijn staan.
Zijn tas staat al ingepakt klaar en we kunnen vertrekken. Buiten is het een beetje mistig, “het zal wel koud zijn op het veld” zeggen we tegen elkaar.
De verzamelplek bij Cartoons is vlakbij. “Môge” zeg ik en schaar me bij de andere ouders die al staan te wachten. Ik trek m’n kraag wat hoger op want het is best fris. Het valt me elke keer weer op hoe de jongens elkaar vrolijk begroeten en meteen als een stelletje dolle honden rondjes over de parkeerplaats gaan rennen. Hebben zij er geen problemen mee dat het nog geen half 8 is?
Als alle kids er zijn stappen we in de auto’s en vertrekken richting Krimpen aan den IJssel. Het is nog best stil op de weg, maar we zijn niet de enigen. We nemen de Schielandweg en rijden langs de geluidsmuur. Geniaal bedacht die klimop tegen een betonnen muur, het lijkt wel een groene wand langs de weg. Links, tussen de huizen door, zie je de weilanden aan de ’s Gravenweg al liggen. Dikke mist hangt boven de velden en de koeien en schapen staan als het ware zonder poten te grazen. De zon komt op en kleurt de dag langzaam prachtig oranje.
We zijn bij de rotonde van de Scheve overweg. “Mam, heeft hier vroeger echt een trein gereden?” “Ja, maar dat is wel heel lang geleden. Cartoons was het oude station”. Links ligt Hitland met de golfbaan en aan de rand van Capelle aan den IJssel staan twee woontorens. Ik rijd echt mijn dorp uit als ik deze rotonde een stukje voorbij ben. Wat is dat toch een verschil! Capelle aan den IJssel met de metro en veel meer verkeerslichten dan we in heel de gemeente Zuidplas hebben, daar zou ik me niet snel thuis voelen. Ik ben nu al blij dat ik straks, na de wedstrijd en flink wat koppen koffie, weer terug naar huis mag rijden. Ons huis in de Zuidplas, waar ik me zo thuis voel… Maar eerst op naar Krimpen aan den IJssel, met onze F-tjes. Zet hem op jongens!
Karin Stolk is moeder van 3 kinderen en leerkracht op een basisschool in Nieuwerkerk. Zij zal op Zuidplas Actief als "blogger" zo nu en dan iets schrijven over haar belevenissen in Zuidplas en over meer praktische zaken vanuit het perspectief van een lerares & ouder van jonge kinderen.
Ook blogger worden op Zuidplas Actief of wil je er meer over weten? Laat het ons weten via een bericht aan de redactie.
9 reacties, word lid om ook een reactie te plaatsen
Ik zie het zo voor me, krijg meteen behoefte aan een kop koffie.
Doet mij denken aan de tijd toen mijn jongens nog voetbalde.Lijkt al weer zo lang geleden. Lekker langs het veld de spelers aanmoedigen. iIk bedoel echt aanmoedigen. Niet schreeuwen naar de spelertjes en tieren tegen de scheids, maar echt aanmoedigen.
Als Pietertje bedoel je zeker (ik vind die reclame zo leuk)
juist. altijd positief blijven en zorgen dat de kids plezier hebben. ze moeten later genoeg presteren.
Leuk verhaal, weet ik wat me nog eens te wachten staat...
Kijk alleen wel uit dat er niet te veel lawaai gemaakt wordt rond Cartoons, zag een ingezonden brief in een krant deze week...
Ha ja Marien die brief heb ik ook gelezen...misschien de kinderen thuis even vertellen hoe het niet moet. Op het veld kunnen ze immers "los" gaan? En ja het is genieten als je die kleine spelertjes bezig ziet. Niet voor niets heb ik er een gedichtje over geschreven. Dit verhaal is heel herkenbaar Karin, erg leuk!
Het is overigens niet alleen het "lawaai" maar ook het feit dat de (veelal) jongens tussen geparkeerde auto's en zelfs op prive terrein zoals bij De Ringvaart lopen te dollen soms zelfs met de bal, waarbij ouders geen oog lijken te hebben voor wat de kinderen uitvoeren. Dat levert irritatie op. Dus begrijpelijk, dat niet alle teams bij de vereniging kunnen verzamelen, maar zoek een goede plaats uit en hoe de kids in de gaten, dan blijft het ook leuk voor omwonenden.
En geniet vooral van die tijd, dat je als ouder mee kunt en die gasten nog vrij in het veld bezig kan zien! Ik vond de F en E leeftijd toch het leukst ....
thede, ik kan me hier helemaal in vinden...ik vond die tijd ook erg leuk, en ook wat je schrijft over de overlast...dat moet zeker in de hand gehouden worden door de ouders die deze spelertjes begeleiden.Dit laatste hoort ook bij begeleiden, en valt toch ook wel een beetje onder opvoeden? Als kinderen en ouders merken dat er voor de omwonenden geen ergernis bestaat is het ook allemaal veel leuker.
Ik zie al lang verschillende verzamelplaatsen. Bij het station (achter de Saffier en aan de kant van Simo's), achter de RK kerk, bij de hoogbouwflats, bij van der Valk, allemaal plaatsen waar je snel op de uitvalswegen zit.
Gelukkig beginnen niet alle wedstrijden zo vroeg en wordt er vaak verzameld op tijden dat Nieuwerkerk wakker is