Wij Nederlanders zijn echte spaarders, allemaal! We houden van gratis en krijgen graag iets cadeau. Winkels zien de omzet stijgen zodra er een actie aanslaat en je kijkt je ogen uit wat er buiten op de stoep voor de winkel allemaal gebeurt tegenwoordig.
Mijn oma had in de keuken een potje had staan met alle zegeltjes die ze op verpakkingen en in winkels tegenkwam er in. Wanneer we bij haar kwamen mocht ik elke keer de zegeltjes uitzoeken, sorteren en tellen. Een superleuk klusje natuurlijk en ik keek er ook naar uit om dat bij Oma te doen.
Nu ik zelf een echte spaardoos ben, weet ik dat het voor oma ook heel handig was. Ze kon zo alle spaaracties goed bijhouden en regelmatig had ze weer iets nieuws in huis als we weer kwamen.
Mijn moeder spaarde ook graag. Eerst de lipjes van de kuipjes Gouda’s Glorie, de punten op de koffie en thee en natuurlijk alle zegels die je overal gratis kreeg. Gratis, dat is echt een toverwoord. Ook nu nog is ze een echte spaarder en worden er regelmatig zegels uitgewisseld van lopende acties.
Ik spaar ook uiteraard alle gratis zegels en aanverwante acties. Zo hebben we alle poppetjes van sneeuwwitje, de hele familie smurf, vele gogo’s en uiteraard de toy story poppetjes in een schoenendoosje in de kast liggen. Zodra ergens een actie begint verzeker ik mijn kids dat ik er geen duppie extra voor uitgeef en geen andere winkel bezoek dan normaal , maar elke keer weer opnieuw komen via allemaal zijkanalen en ruilcirkels de attributen het huis weer in. Gelukkig spelen mijn kids er mee en staan de gogo’s en smurfen tussen de poppetjes van de Playmobil. Zo doen de streetbeenz doen het goed als ‘“afval”’ in de containers van de Playmobil vuilniswagen. Het ligt dus niet alleen maar stof te happen, maar het wordt ook echt gebruikt.
Maar nu start de volgende actie…
Weken geleden begon het al te gonzen op de voetbalvelden hier in het dorp: “we komen op een
plaatje en krijgen een eigen boek! “ Alle voetballers zijn op de foto gezet, van elke speler zijn 1500
exemplaren gedrukt. Deze zitten nu in een zakje en worden vanaf vandaag doorbij de C1000 bij de
boodschappen aan de klanten cadeau gedaan. Maar zodra de start van deze actie
start, begint het gevecht om met plaatjes de winkel uit te komen…. Wel 15 kinderen, vooral jongens,
komen zodra je de bon met plaatjes aanpakt van de caissière op je af gestormd en roepen naar
je: “mevrouw, mag ik de plaatjes?” Maar mijn eigen kind wil ze erg graag zelf houden, want hij
zit er tenslotte met zijn hele team ook tussen. “Nee, sorry, ik spaar ze zelf” zeg ik dus netjes. De
gezichten van de kinderen die je dan ziet zijn onvergetelijk. Zodra ploeg één wegloopt naar het volgende
slachtoffer komt de tweede ploeg met dezelfde vraag. Ook deze kids krijgen ze uiteraard niet
want mijn zoon verheugt zich nu al de hele week op de wekelijkse boodschappenwoensdag. Zijn boek
met 912 lege plekken is nog lang niet vol… dus mocht u de winkel uitkomen met plaatjes en ze toch
niet zelf willen hebben dan houdt hij zich aanbevolen. Bedelen aan de rand van de winkel mag hij
namelijk van mij niet.
En de verzamelwoede? Ze krijgen het zo met de paplepel ingegoten. Lang leve het verzamelen!
Karin Stolk is moeder van 3 kinderen en leerkracht op een basisschool in Nieuwerkerk. Zij zal op Zuidplas Actief als "blogger" zo nu en dan iets schrijven over haar belevenissen in Zuidplas en over meer praktische zaken vanuit het perspectief van een lerares & ouder van jonge kinderen.
Ook blogger worden op Zuidplas Actief of wil je er meer over weten? Laat het ons weten via een bericht aan de redactie.
1 reactie, word lid om ook een reactie te plaatsen
Een leuk heel herkenbaar blog Karin...zo ging het bij ons thuis, en nu nog ook. En ja jouw kind op de plaatjes en mijn kleinzoon ook, ik geef ze dus ook niet weg en ruilen kan hij zelf het beste regelen