Blog: Sterren van de hemel

Dinie Visschers is als vrijwilliger actief in verzorgingshuis "de Meander". Gisteren schreef ze over haar belevenissen een Blog. Lees verder om het verhaal te lezen. Ook iets geschreven? Stuur het naar info@omroepzuidplas.nl

Ik ben aan het repeteren met de bewoners van het verzorgingshuis De Meander hier in Nieuwerkerk aan den IJssel. Elke woensdag( behalve de eerste woensdag van de maand) verzorg ik het zanguurtje daar. Ik heb hulp van een paar leuke en geduldige dames die de bewoners ophalen en ze naar de recreatiezaal brengen. Zonder hen zou ik het allemaal niet zo goed kunnen verzorgen.

Wij zitten meestal rond een hele grote tafel en we hebben mappen voor ons waar de aloude bekende liederen vanuit de schooltijd van de bewoners in te lezen zijn. Succes verzekerd. De zangers en zangeressen hebben ook hun herinneringen aan sommige liedjes en er is zoveel wat ze aan ons willen vertellen. Wij luisteren graag naar hen, die zoveel levenservaring hebben.

Ook al ben ik zelf niet zo piepjong meer (ook al 18 en vele maanden hoor ha ha) is het geweldig om naar ze te luisteren. Wat hebben ze veel meegemaakt en wat kunnen ze soms smeuïg vertellen. Zo mooi, zo leuk. Maar nu, een paar weken voor de kerst gaat het allemaal een beetje anders dan ze gewend zijn. Vorig jaar ben ik begonnen om ze als “koor” te formeren en toen mochten ze optreden voor familie die gezellig naar de kerstmarkt in het huis kwamen. Wekenlang is er gerepeteerd en het resultaat mocht er wezen.

Ze hadden allemaal een klavertje vier op hun jurk en pak (gehaakt door iemand van het breicafe) en zo kon iedereen hen herkennen ”als zijnde lid van het koor”. Nu ben ik vorige week weer begonnen met de zelfde insteek. Weer optreden op de kerstmarkt in het huis. Zo ook vanmiddag. Ze zaten vol afwachting tot ik via mijn stemvorkje de eerste toon aangaf en ja hoor, daar klonk het mooie lied ”in Bethlehems stal”. Later gevolgd door ”Nu zijt wellekome” en zo nog meer bekende kerstliederen.

Het klonk zo goed en, o wonder, nog zuiver ook. Ik vertelde hen dat ze de sterren van de hemel zongen. “Dat is wel erg hoog” zei een dame. Ik keek haar aan en antwoordde “Jullie zingen de sterren VAN de hemel, er staat straks geen ster meer zo hoog, die liggen dan hier allemaal op de grond, en alles is dan schitterend van het goud, en dat hebben jullie door uw fijne zingen dan veroorzaakt”.

Ze waren er even stil van, en ik hoorde ze als het ware denken en zich afvragen hoe dat nu kon. Maar men vond het een mooie gedachte. En terwijl ik verder dirigeerde en liet zien en horen hoe ik het graag wilde hebben, kon ik mijn eigen gedachten niet stil zetten. Ik borduurde er onder het zingen nog even op door. En bedacht me, dat het zo mooi zou zijn, al dat goud op de grond, in alle straten, en op alle wegen, al die sterren die wij naar beneden gezongen hadden.

Toen bedacht ik me ook dat de Allerhoogste wel heel wijs is om al dat goud aan de hemel te laten staan. Goud op de aarde??? Het zou niet goed zijn, iedereen zou er veel van willen hebben en er misschien verkeerd mee omgaan, de 1 meer dan de ander. Er zou machtsvertoon en strijd ontstaan, en dat kon weer leiden tot een oorlog. Wat een mens die staat te dirigeren toch een rare ingewikkelde gedachten kan hebben, en niemand die het weet dan ikzelf, en ja, de Allerhoogste natuurlijk……..

Nee, we mogen en moeten maar gewoon symbolisch de sterren van de hemel zingen, het maakt niet uit hoe men zingt, het is al moeilijk genoeg als je al over de 80 of ouder bent. Nee, we doen maar gewoon en zingen zo goed als we nog kunnen.
Dan zal de Allerhoogste glimlachen, dat kan niet anders, als Hij al het plezier ziet wat de bewoners hier uit het verzorgingshuis nog hebben. En hun dirigente en haar helpers die zo trouw en zorgzaam de mensen weer naar hun plekje terug brengen, iedere week weer.

Nee, die flonkerende dingetjes moeten maar daarboven blijven, van op afstand zijn ze vast veel mooier, en weet u, ik tel altijd mijn sterren aan het eind van de dag. Als ze niet meer aan de hemel zouden staan wat zou ik dan moeten tellen???
We zongen verder het lied van de herders die naar Betlehem moesten gaan om het Kind te zoeken. Dat heeft de engel hen verteld. En door de heuvels en dalen zijn ze ook gegaan, en zij vonden het Kind, liggende in de kribbe en gewonden in doeken.

Maar goed dat de sterren aan de hemel bleven, want uit al die sterren is er 1 gekozen die later de wijzen uit het oosten de weg wees, en ook zij vonden het Kind. En wie weet hoe hard we zelf ook nog eens die sterren nodig hebben. Nee, zingen??? Ja, zo goed als je nog kunt, maar laat die sterren maar waar ze zijn. De Allerhoogste heeft het goed voor elkaar zo. Amen !

Door: Dinie Visschers-de Wit 16 november 2011