(deel 2)
SOLI DEO GLORIA !
Op kraambezoek
Daar stonden ze, de een voor de ander te bang om aan te kloppen. Maar dat was niet meer nodig want Jozef was al onderweg om de deur open te doen. Hij had het geroezemoes wel gehoord. Hij nodigde hen vriendelijk binnen. Bedremmeld staarden ze naar de voerbak en naar Maria die ernaast op een bed van stro lag. Daar stonden die stoere herders die anders niet om een woord verlegen zaten om een kraambed. Wat moesten ze nu zeggen?
Eindelijk schraapte er een zijn keel en zei: 'Meneer Jozef en mevrouw Maria èh... we... ja..ziet u...er is zo iets raars gebeurd...eigenlijk ook niet...eigenlijk iets moois.' 'Ja,' haakte een ander in, 'raar en mooi toch ook weer, en we zijn ons twee slagen in de rondte geschrokken...' 'Nou, ik anders wel drie hoor,' zei een andere herder weer. Langzaam kwamen ze allemaal los en de één vertelde nog opgewondener dan de ander wat er allemaal was gebeurd. 'Ik was niet bang hoor,' zei Daan, die altijd nogal stoer deed. 'Jongens' riep Zeb boven alles uit, 'laten we nou niet zo druk door elkaar kletsen; mevrouw Maria heeft rust nodig, dat snap je toch wel?'
Geen gewoon kindje
Toen zei Jozef: 'Nou...meneer... èèèhh...' 'Zeg maar gewoon Zeb hoor,' zei Zeb. 'Nou, meneer Zeb dan, vertel jij eens rustig wat er allemaal gebeurd is,' zei Jozef. 'Nou, we zaten allemaal om onze vuren wat te kletsen of te dommelen toen er een hééééél groot licht hoog uit de lucht kwam...zeg maar uit de hemel. M'n ogen doe er nog pijn van.' 'Nou, anders de mijne wel,' riepen er een paar opgewonden. 'We bibberden van angst, we dachten dat de wereld zou vergaan. Maar toen stond er opeens een engel vlak bij ons, echt waar hoor, meneer Jozef en mevrouw Maria, ik weet niet of jullie wel geloven dat die bestaan, engelen, maar wij hebben er echt een gezien.' 'Eén?' riepen de anderen in koor, 'wel duizend denken we.' 'Ja dat is zo,' zei Zeb toen, 'maar die ene begon tegen ons te praten. We hadden het niet meer, zo bang waren we. We bibberden als juffershondjes. Maar weet je wat hij zei?: 'Wees nou niet bang jongens, want ik heb alleen maar goed nieuws.' Nou, mensen, God in de hemel hoorde ons zuchten van verlichting, viel dat effe mee, pfff...Gelukkig zeg. Ja, meneer Jozef en mevrouw Maria, misschien vinden jullie ons wel een stel bangebroeken maar een engel... dat is toch niet niks...dat is toch wel om normaal een straatje voor om te lopen. Maar wij konden nergens heen. Maar het mooiste komt nog, weet je wat hij nog meer zei? Hij zei: 'Ik kom jullie iets vertellen waar je o zo blij van zal worden en niet alleen jullie maar een heleboel mensen want,' zei hij, 'vannacht is de Heiland geboren, de Messias, de Redder van de wereld.' Dat weet je wel hè Jozef, dat staat toch in de Schriften die in de synagoge worden voorgelezen door de rabbi's? Die zullen trouwens ook wel heel erg verschrikkelijk blij zijn. Denk ik. Maar het mooiste was dat de engel precies zei waar we het kindje konden vinden en hoe we het zouden vinden. En dat was hier, zei hij. Hier in deze stal...dan moet dat Kindje van jullie de Messias zijn...hoe bestaat het...ja dan moet dat Gods Zoon zijn...dat kan niet anders...' En Zeb werd hoe langer hoe vuriger en blijer en opgewondener. 'Jongens' riep hij naar de andere herders, 'laten we neerknielen en dat Kindje aanbidden want het is geen gewoon kindje; het is de Redder van alle mensen, dat zei de engel ook nog, dat hebben jullie toch ook gehoord?'
Gods aanwezigheid
Toen bogen die ruwe mannen hun stijve knieën en begonnen ieder voor zich God te danken en te loven en te prijzen. En Jozef en Maria? Die hoorden en zagen alles aandachtig aan en zij voelden de aanwezigheid van God die door en in die eenvoudige herders heen, tot hen sprak. De tranen sprongen hen in de ogen en zij bogen ook hun hoofden en dankten met de herders mee.
(deel 3 volgt spoedig)
