Senior en Junior
De oude grijze man loopt wat gebogen en leunt op zijn stok, hij kijkt eens om zich heen, en schudt zijn hoofd, als in diepe zorg.
Junior loopt naast hem en probeert zijn vlugge kwieke passen bij die van de oude man aan te passen.
Ach, hij is nog zo heerlijk jong en nog vol idealen, en droomt van een wereld waar het vredig is, het gras altijd mooi groen en de bomen vol in blad, en de mensen? De mensen hebben nooit ruzie.
Alles is zoals hij het eens droomde toen hij nog ver weg was en nog niet in deze wereld zijn plaatsje had.
Toen de oude man even stopte om uit te rusten, vroeg Junior “Zeg Senior, is er nog iets wat ik moet weten voor ik aan mijn taak begin en is het echt niet mogelijk dat u nog even blijft, ik vind het zo spannend om uw taak over te nemen, toe zeg nu maar dat u nog een poosje bij me blijft!”
De oude man kijkt wat verdrietig naar Junior, en raakt dan even in diep gepeins, dan zegt hij “Nee Junior, je zal het helemaal alleen moeten doen, net als ik toen ik begon met mijn zware taak. En ik kan er niet omheen om je eerlijk te zeggen dat het niet mee valt”
“Maar Senior, waarom is het dan zo moeilijk, wij moeten toch alleen maar verglijden?”
“Was dat maar zo” antwoordde Senior droevig,” het is voor de mensen op deze wereld nooit goed, of we verglijden te vlug, of we verglijden te langzaam. Een middenweg kennen ze niet.”
“Hoe komt dat dan” vroeg Junior
“Dat ligt helemaal aan het gegeven of men blij is of verdrietig, en of men alleen is of juist met velen, of de zon schijnt, of dat het regent in hun leven, daar komt het eigenlijk op neer”
“Leg dat eens aan me uit Senior?”
Als men alleen en verdrietig is dan lijkt het altijd te regenen en somber te zijn voor die mens, en dan duurt de tijd oneindig lang .
Maar is men altijd met vrienden en familie en is men altijd blij en opgewekt dan schijnt de zon voor die mens en gaat de tijd veel te vlug.
Zo voelt men dat, begrijp je wel?”
Junior gaat er nu ook over zitten peinzen en buigt diep zijn jonge koppie en piekert en piekert, en dan zegt hij tegen Senior.
“Nee, ik begrijp het niet zo goed, ben ik nu wel goed genoeg voor de taak die ik van u ga over nemen?”
“Daar word niet naar gevraagd mijn jongen”zegt Senior met een diepe zucht ”nee daar wordt niet naar gevraagd.”
“Ik denk dat ik u straks erg zal missen, ik ben een beetje bang Senior, kunt u echt niet blijven?”
“Junior, als de klok op 31 december twaalf uren slaat ben ik als in het niets verdwenen en sta je er alleen voor, maar wees niet bang, het zal vanzelf gaan, en als enige troost kan ik je zeggen, dat ik en alle voorgangers van jou en mij deze taak naar behoren hebben overgenomen, zonder voorbereiding en zonder dat we iets in te brengen hebben gehad.
Maar als je straks het nieuwe jaar bent, zul je het gras en de bomen groener zien worden, en dan zal er misschien een mooie zomer op volgen en dan een najaar, en dan zul je over een jaar net zo lopen met een nieuwe Junior en ben jij Senior.
En ondanks alles, wat je in jouw tijd hebt gezien zul je, naar het lijkt,weer vergeten zijn maar dat is niet zo,want weet je wat zo bijzonder mooi is,….?
Jij bent straks het jaar 2012 en jij zorgt ervoor dat jij ook als een herinnering wordt toegevoegd aan alle jaren voor jou.”
En nog met een bleek gezicht zegt Junior ”Ja u heeft me verteld wat herinneringen zijn, ik hoop dat ik als Senior 2012 voor veel mensen een mooie herinnering mag wezen, bent u dat Senior, als u straks vertrekt?”
Ik denk dat ik dat voor veel mensen wel ben, maar voor veel ook niet, ook dat is nu eenmaal niet te veranderen”
Leer daar maar mee te leven Junior in de tijd dat jij hier De Tijd mag zijn.
Maar ik wens je veel blije mensen toe, en eindelijk in jouw tijd de vrede…..o zie, de hemel word overal verlicht door het vuurwerk waar onze voorgangers het ook al over hebben gehad, nu moet ik echt gaan, dag Junior, blijf in het juiste ritme de tijd aanwijzen, het ga je goed, ik ben vanaf nu een herinnering en vertrek als 2011, daaaaaaagggggg ik hoop dat jij als 2012 een mooi jaar mag worden voor iedereen op de hele wereld, o als dat zo eens mocht zijn, daaaaggg”
En daar ging Senior met zijn wapperende haren en wuivende baard…….
Junior keek hem na, maar zag hem nergens meer, 2011 is voorbij gegleden, nu is het de beurt aan hem tot hij ook eens een Senior zal zijn.
Maar nu noemt men hem nog “het nieuwe jaar”een junior tot aan het eind van 2012.
Dat het een goed en vreugdevol jaar mag zijn, daar hoopt het prille Juniortje op.
Door: Dinie Visschers-de Wit 29 december 2011
2 reacties, word lid om ook een reactie te plaatsen
JUNIOR ZAL HET NODIG HEBBEN
Gezien alle negatieve nieuws rond de jaarwisseling wens ik Junior veel gezag en wijsheid toe in zijn éénjarig bestaan.
Voor Senior was het niet zo'n succesvol jaar. Hij liep dan ook hoofdschuddend het oude jaar uit.
En hij dacht misschien alleen nog maar aan Zuidplas. Maar gezien wereldwijd...oei oei....wat een ellende. Natuurrampen,technische rampen, armoede, hongersnoden en ergo: mensen die elkaar moedwillig afslachten.
Hij kan nog wel een tijdje zijn hoofd schudden.
WINSTKANS HONDERD PROCENT
Als Junior nou eens lering zou trekken uit de voorgaande jaren, uit Seniors falen en uit het falen van Opa Senior en het falen van overgrootvader en betovergrootvader Senior was er een kans.
Als Junior nou eens bedacht dat te midden van al de uitbundige 'Kerstfeesten' met overdadig eten en drinken en leve de lol mentaliteit er ook nog eens een stal was, waarin een kraambed ingericht was met wat hooi en stro en dat daarin een Kind, in doeken gewikkeld lag, en dat zijn naam o.a. is Vredevorst, en hij dan daar eens 'werk van maakte' dan...ja dan was er niet alleen een kans maar dan zou die kans omgezet worden in honderd procent winst.
GEEN VREDE ZONDER VREDEVORST
Junior kan het wel vergeten als hij die lering niet trekt uit zijn voorouders.
Wie vrede op aarde wil zal eerst vrede met de hemel moeten sluiten. Overigens niet zo moeilijk want de hemel zelf reikt ons de Hand.
Beste Dinie...zomaar een paar gedachten naar aanleiding van jouw , overigens prachtig verhaal.
Daar doe ik niets af hoor...maar ja...het is zo verdrietig dat, terwijl de kans er is die niet gegrepen wordt.
Desondanks dat komt het goed...vroeg of laat.
Dank je wel Cornelis
Belangrijke overpeinzingen
de kleur van de hoop is groen, en we moeten maar naar de horizon en zeker naar boven blijven kijken.
En woon je nu in de Wilg? Weet je, ik kwam er achter dat ik steeds de Meidoorn verward met de Wilg. Dat doe ik zo vaak..raar toch?
Hartelijke groet van een peinzende Dinie aan een peinzende Cornelis