We zitten alweer in 2012, een nieuw jaar. We hebben de jaarwisseling en alle bijbehorende activiteiten alweer enige tijd achter de rug. We hadden misschien goede voornemens gemaakt voor het nieuwe jaar om oude vastgeroeste gewoontes los te laten, een kleine verandering aan te brengen of iets totaal anders te gaan doen. Terugkijkend op het oude jaar kunnen we, met hopelijk een glimlach, onze fouten en onze eventuele blunders relativeren. Het is goed daarvan nieuwe plannen te maken voor de toekomst. Het is verstandig van het verleden te leren en die nieuw verworven kennis mee te nemen naar de toekomst. Dat noemen we levenservaring of levenswijsheid.
Eigenlijk bestaat het leven vooral uit heel veel momenten om, op basis van onze ervaringen, een beslissing te nemen voor de toekomst. Niet alleen rond de jaarwisseling, maar het hele jaar door. Alles wat we doen, is gericht op de toekomst. Het verleden is belangrijk om daarvan te leren, om in te kunnen zien wat bepaalde beslissingen teweeg kunnen brengen. Beslissingen zijn altijd opnieuw bepalend voor de toekomst. Zo stippelen we beetje bij beetje ons levenspad uit.
Of God daarin een rol speelt, hangt voor een groot deel van onszelf af. God heeft van het begin af beloofd altijd met ons mee te gaan, met ons op te trekken. Wij zullen wel zelf moeten bepalen of wij God in ons leven toelaten, hoeveel wij Hem betrekken in onze dagelijkse beslissingen. Met Kerst hoorden we dat er een goede boodschap was voor mensen van goede wil. Als wij mensen van goede wil zijn, kunnen en mogen wij vrede brengen op aarde. Dan mogen wij het goddelijke, wat we allemaal in ons hebben, gebruiken om het leven voor de mensen om ons heen meer aangenaam te maken. Als wij bereid zijn te leven naar het voorbeeld van Jezus, wat helemaal niet makkelijk is, kunnen wij vredebrengers op aarde zijn.
In ons falen daarin, mogen wij altijd weer een nieuwe start maken, een nieuw begin. God is genadig, Hij vergeeft onze fouten en ons falen. Telkens wanneer wij oprecht bereid zijn om het in de toekomst beter te doen, dan zal Hij ons daarin van harte steunen, zeker wanneer wij Hem daarom vragen. Elke dag mogen wij een nieuwe start maken, op alle punten van ons leven, zakelijk, familiair, privé, gelovig, sportief. Noem maar op.
Ook in de kerk mogen wij een nieuw begin maken. Met de moeilijke en vervelende media-aandacht over misbruik in onze kerk, worden wij als kerk geconfronteerd met ons verleden. Er is ontzettend veel misgegaan, naast de ook zeer vele goede dingen. Er is veel en ontzettend diep leed veroorzaakt. We mogen onze ogen daar niet voor sluiten, nee door die media worden juist onze ogen eindelijk geopend. Onze zorg daarbij mag niet de bezorgdheid over schade aan het aanzien van de kerk zijn, maar moet de zorg zijn voor de slachtoffers. We zullen ons dienen in te leven in hun verdriet, samen met hen de pijn moeten voelen. Pas als de slachtoffers het leed van hun verwoeste leven kunnen verwerken, een nieuw begin kunnen maken en hun leven weer op de rails krijgen, pas dan kunnen wij als kerk ook een nieuwe start maken.
Hoe dat allemaal moet? Ik zou het zo ook niet kunnen zeggen. We kunnen bidden om kracht, troost en medeleven voor de slachtoffers. We kunnen bidden om wijsheid en heel veel naastenliefde voor de mensen die dit traject zullen begeleiden. We kunnen bidden om inzicht voor onze kerk(-leiders), dat er geleerd mag worden van de in het verleden gemaakte fouten. Dat zij zich ook persoonlijk betrokken voelen in deze netelige kwestie.
God is genade, we mogen onze fouten, hoe groot ook, door Hem vergeven weten, wanneer wij Hem daar oprecht om vragen. En Hij zal ons zijn zegen geven bij al het nieuwe wat we in gang zullen zetten.
Bij het nieuwe jaar, bij elke nieuwe dag, wens ik u allen een gezegend nieuw begin toe met alle goeds en vrede.
Pastor Hubert Berbée, in het Sint-Joseph parochieblad.
