Clicky

Passie in de Raadsvergadering Zuidplas en terug kabbelen naar stand neutraal

Copyright Omroep Zuidplas

Een gevoelsbelevenis van de Raadsvergadering in Zuidplas van 6 november 2018.

Als je als leek de Raadsvergaderingen van de gemeente Zuidplas inloopt dan krijg je een beeld van een vergadering waarin zaken rustig voortkabbelen. Waarin hete punten al vooraf afgevlakt lijken te zijn. Eerlijk gezegd wordt die indruk versterkt als je ziet dat er soms een lawine aan amendementen en moties ingediend worden die tijdens de vergadering ingeslikt worden op basis van uitspraken en vertrouwen in blauwe ogen.

Je kan daar over denken wat je wilt en het heeft positieve en negatieve kanten, waarvan de positieve kanten domineren en belangrijk zijn en die geven aan dat onze lokale politici goed met elkaar omgaan en dat hun aandacht op het welzijn van de gemeente is gericht. En daar zijn ze ook voor gekozen. Het nadeel zit meer in de toeschouwerskant omdat zaken soms zo voorspelbaar lijken dat je wel eens het gevoel krijgt dat je bij een toneelvoorstelling zit.

Werkelijk verademend voor de toeschouwer is als er dan ineens een raadslid, de heer Klovert van D66, een gloedvol betoog begint over passie. Dan is iedereen ineens wakker en dan voel je de spanning komen en komen ook de reacties. Jammer is dat in dat spanningsveld een aantal goede opmerkingen lijken te verdrinken in de passie die dan als reactie ontstaat.

Maar politiek is wat het is en met een grap en een grol worden de linies weer gesloten.

Een van die opmerkingen betrof de diepgang. Politieke partijen hebben een verkiezingsprogramma en daaruit voort vloeiend een lijstje met aandachtspunten. De voorspelbaarheid in de raadsvergadering is dat het lijstje telkens weer boven water komt en dat het voor de eenvoudige toeschouwer klinkt of dat onwrikbaar is en dat heeft vertragende invloeden op zaken als argumentatie vast staat en herhaald blijft worden. Om vooruit te gaan is er beweging nodig. Op sommige terreinen is er wel een eenduidigheid maar terreinen als visie op begroting, het vijfde dorp enzovoort zijn er verschillende visies. Waar is de gulden middenweg waar polderend Nederland zo sterk in is? Zit dat in overleg buiten de raadsvergadering om?

Is het zo zwart wit? Als al die moties en amendementen ingeslikt worden en unaniem vóór gestemd wordt op raadsvoorstellen dan bekruipt je alleen maar het gevoel een happy eind bij een toneelvoorstelling. En als dat gebeurt in een raadsvergadering van 14 tot 22.30 uur gebeurd met de avond ervoor overleg en commissievergaderingen eraan voorafgaand dan krijg je twijfels over de effectiviteit van de politiek. Maar raadsleden zijn gekozen voor een politieke visie en hebben daarnaar te handelen. En onderweg worden er ook wel veel zinnige dingen gezegd. Het is dus niet zwart/wit maar een genuanceerd verhaal. Maar toch!